home_hover home mail_hover mail-small_hover mail-small mail activities_hover activities cancel check_hover check chevron clock close_hover close comment days edit_hover edit-small edit external_hover external facebook_hover facebook information_hover information link_hover link logout_hover logout mute_hover mute pause_hover pause plus radiocheck report_hover report reporters_hover reporters search share-bottom share-right sponsors_hover sponsors supporters_hover supporters-small supporters tag-right_hover tag-right twitter_hover twitter updates_hover updates user_hover user volume playbutton
Edukans Actieplatform
Zondag 22 oktober De wekker gaat om kwart voor 8. Vandaag gaan we naar een katholieke kerkdienst en daarna naar een markt in Ho. Op het m...

Holy God en kraampjes overal

Zondag 22 oktober

De wekker gaat om kwart voor 8. Vandaag gaan we naar een katholieke kerkdienst en daarna naar een markt in Ho. Op het moment dat ik m’n bed uit ga vertelt Sjoerdtje tegen mij dat we om 8 uur moeten ontbijten. Goed gepland van mij weer, maar niet heus, dat wordt haasten! 10 minuten over 8 kom ik aan bij het ontbijt, ik leer de Afrikaanse tijd al een klein beetje kennen:). Ik haast me na het ontbijt naar boven om me nog even snel op te maken en verder aan te kleden. Voor veel Ghanese mensen is de kerk op zondag heel erg belangrijk en zij kleden zich op z’n mooist. Ik loop al een aantal dagen in lange rokken en t-shirts, zonder föhn of stijltang om m’n haar te doen, laten we het erop houden dat ik m’n best heb gedaan. Sjoerdtje en ik lopen naar beneden, het is 8.40 en wat blijkt, iedereen is al verdwenen naar de kerk! Ik verbaas me over het feit dat dit toch echt op z’n Nederlands gaat.. Gelukkig staat er nog een taxi op ons te wachten en dan kunnen we vertrekken. Om 9 uur komen we aan bij de kerk, de tweede dienst zou ook om 9 uur beginnen. Zou beginnen, aangezien om 9.45 de tweede dienst begint. Bij de eerste dienst spieken we even naar binnen, de kerk is ontzettend groot! Kleine meisjes op hakjes en in de mooiste jurkjes gaan huppelend heen en weer, jongetjes in hun mooiste outfit met nette schoenen en volwassenen die zijn helemaal uitgedost. Momenteel voel ik mij best een slons met zweet overal, een knot op mijn hoofd, maar dat zal misschien voor de buitenwereld best mee vallen. Er komt een man naar mij toegelopen: ‘HEEEE do you remember me?’ Ik moet eerst even 10 keer nadenken maar dan kom ik nog steeds niet op het antwoord, iedereen lijkt namelijk op elkaar hier! Het bleek een leerkracht van mijn school te zijn, dé leerkracht die heel gefocust was op mijn camera en even wilde onderhandelen om hem over te kunnen kopen (Ha! Mooi niet gelukt natuurlijk). De vele mensen die naar de eerste dienst waren gekomen druppelen de kerk uit en wij kunnen gaan zitten voor de tweede dienst. Ik kijk om me heen, waar de kerk net he-le-maal propvol zat, is deze nu zo goed als leeg en gevuld met onze groep. De dienst begint, niets tegen kerken maar na 10 minuten vecht ik tegen mijn ogen die af en toe zelf bepalen om dicht te gaan. Tot het moment van de ‘zegen’ van de priester want dan wordt ik van verbazing op en top wakker. De priester roept ons naar voren en heeft (sorry voor de vergelijking) een soort toiletborstel in zijn hand. Hij doopt hem in water, spreekt woorden uit om ons welkom te heten, te beschermen en nog veel meer en dan spat hij met het water en de toiletborstel even een aantal keer over ons heen. De priester bleek tijdens de tweede dienst niet zo’n lang de tijd te willen nemen en maakt er een verkort programma van, rond 11 uur staan we weer buiten (de eerste dienst duurde 2,5 uur). Het fijne van deze ochtend was dat we door iedereen zó erg welkom geheten worden. Handen worden geschud en we worden heel erg bedankt voor onze komst. We rijden met de taxi terug naar ons hotel en ik besluit om even te gaan slapen tot de lunch. Voordat ik ga slapen wordt er aangeklopt, het is de jongen die altijd de kamer schoonmaakt. De jongen vraagt of hij even mag sprayen in de kamer, op dat moment wil ik eigenlijk heel hard gaan lachen. We hebben weinig ruimte om gewassen wasgoed op te hangen om te laten drogen, Sjoerdtje heeft 2 onderbroeken over de plafondventilator gehangen. Ik kijk ernaar en wil me gaan verantwoorden maar eigenlijk ook weer niet, de jongen kijkt even verbaast maar begint daarna doodleuk met sprayen. Hij moet vast gedacht hebben:).

Om 12.45 gaat mijn wekker omdat ik dan dit keer wél op de afgesproken tijd bij de lunch kan zijn, op tijd zijn blijkt namelijk best een opgave. Na de lunch kies ik ervoor om met een aantal anderen naar de markt te gaan. Er is op zaterdag een grote markt in Ho. Hieruit blijkt dat ervaringen je verwachtingspatronen best kunnen kleuren. Als ik aan een markt denk, denk ik aan kraampjes met diverse spullen en hebbedingetjes. We komen aan op de markt en besluiten een zijstraat in te gaan met kraampjes. Al gauw kom ik erachter dat mijn verwachtingspatroon niet helemaal klopt. Overal staan vrouwen met groentes, fruit, stoffen, kleding en rommeltjes. Ik kijk naar een berg kleding dat verkocht moet worden, heel eerlijk, het lijkt alsof de zak van Max is uitgestrooid om te verkopen. Ik loop samen met Evelien en Eline. Al gauw merken we dat we als 3 jonge meiden eigenlijk beter niet op stap hadden kunnen gaan. Aan alle kanten worden we geroepen proberen ze ons aan te spreken. Na 15 minuten hebben we zo hard over de markt heen gelopen dat we weer bij de auto beland zijn. We beslissen om terug naar het hotel te gaan. Na belletjes met het thuisfront word ik om 5 uur beneden verwacht voor een overleg met de mensen waarmee ik op school zit. Na aanleiding van een formulier waar punten opstaan die te maken hebben met het worden van STER-scholen bespreken we de sterke- en zwakke punten van de school. Een aantal goede gesprekken en avondeten later besluit ik dat ik na het eten wel nog even mee wil doen met ‘weerwolven’. Ik lig nu in bed, ga lekker slapen. Morgen weer een nieuwe dag met nieuwe kansen op school!

Slaaplekker!

XXX

Reacties (3)

  • Lianne
    2 jaar geleden
    Klinkt als een top weekend, succes weer deze week!

    Reactie rapporteren

  • Mam
    2 jaar geleden
    Beetje moe?

    Reactie rapporteren

  • Margriet
    2 jaar geleden
    Leuk om te lezen Anniek! Wat een belevenis het verblijf en werken in Ghana! Veel succes.

    Reactie rapporteren

Reactie plaatsen