home_hover home mail_hover mail-small_hover mail-small mail activities_hover activities cancel check_hover check chevron clock close_hover close comment days edit_hover edit-small edit external_hover external facebook_hover facebook information_hover information link_hover link logout_hover logout mute_hover mute pause_hover pause plus radiocheck report_hover report reporters_hover reporters search share-bottom share-right sponsors_hover sponsors supporters_hover supporters-small supporters tag-right_hover tag-right twitter_hover twitter updates_hover updates user_hover user volume playbutton
Edukans Actieplatform
Donderdag 26 oktober Het is 6 uur en ik spring mijn bed uit, vandaag is het alweer de laatste schooldag. Gisteren hebben we de uniformen...

Impressive day

Donderdag 26 oktober

Het is 6 uur en ik spring mijn bed uit, vandaag is het alweer de laatste schooldag. Gisteren hebben we de uniformen gekregen en vandaag trekken we allen het uniform aan. Even ontbijten, haar invlechten en dan gaan we voor de laatste keer op weg naar school. We worden op school altijd uitbundig ontvangen maar vandaag is het uitbundig x10 omdat we er ‘so cute’ uit zien in onze uniformen. Na het gebed worden we aan alle kanten door de leerkrachten gevraagd om op de foto te gaan. Na de fotoshoot met verschillende leerkrachten loop ik met Christy mee naar de klas. Vandaag is er een jongen jarig, hij wordt naar voren gehaald en toegezongen. De jongen trakteert kleine chocolaatjes met verschillende teksten erop (ik verbaasde mij dat de chocola nog geen chocoladefondue was geworden). Ik ontvang uiteindelijk 5 chocolaatjes met de teksten: thinking about you, you are special, i miss you (2x) en you are the best (omdat hij vond dat ze allemaal van toepassing waren, hoe lief!). Na het uitdelen gaan de kinderen hard aan de slag met het schrijven van brieven en maken van tekeningen voor mijn klas in Nederland, dus groep 5: ik heb allemaal brieven en tekeningen voor jullie! Om 9 uur worden we verwacht voor een meeting met ALLE leerkrachten. De kinderen worden aan het werk gezet of spelen buiten, dat kan hier gewoon :). Tijdens de meeting bespreken we de doelen van 2017 (het is een 3-jarig traject tot 2020), de planning, de garage store (uitleg staat in eerdere verhalen) en active learning. Tijdens de bespreking merk ik al gauw dat we zelfs voor de leerkrachten een bezienswaardigheid zijn, soms krijgen we ineens even een fotocamera in ons gezicht geduwd. Zo af en toe voel ik me net Koningin Maxima die gefotografeerd wordt door allemaal paparazzi, haha! Na het officiële gedeelte geeft Happy (het schoolhoofd) aan dat ze ons een cadeautje wil geven. Een voor een worden we naar voren geroepen en krijgen we een sjerp met daarop de naam van de school, echt heel bijzonder! Ik sta met een hele grote glimlach op de foto omdat tijdens het uitreiken tegen mij wordt gezegd dat ik eigenlijk hier moet blijven. Trots en voldaan met mijn sjerp om mijn nek besef ik ineens zelf ook dat we zoveel gedaan hebben in de afgelopen 2 weken! Na het uitreiken van de sjerp komen er verschillende grote plastic zakken tevoorschijn, ze hebben ook nog eens ‘lunch’ verzorgd voor iedereen! (Note: het woord lunch staat tussen haakjes omdat het 10 uur ‘s ochtends is). Het is voor mij ietwat té enthousiast om om 10 uur al aan rijst en kip te beginnen, uit beleefdheid eet ik een paar happen rijst en de rest bewaar ik voor later (zonder de kip dan, kip op een bot en Anniek is geen goede combinatie namelijk). Ik stap het lokaal uit om mijn lunchbox even ergens anders neer te zetten en word dan geroepen door mijn partner Christy. Christy vraagt of Margreeth en ik even mee kunnen lopen, ze wil ons wat laten zien. Eenmaal aangekomen in het lokaal staan Rita (de partner van Margreeth) en Christy met een pakketje in hun handen. Op het moment dat ik het pakketje open maak zie ik een groene/blauwe Afrikaanse stof, eenmaal helemaal open blijkt dit een jurk te zijn! Mijn mond staat open van verbazing, uit dankbaarheid hebben zij voor ons een jurk op maat laten maken! Ze hebben, denk ik, de maten van het schooluniform opgevraagd en met deze maten nog een jurk laten maken. Ik ben heel erg blij, sprakeloos, bezwaard en eigenlijk ook heel erg verlegen op dat moment. Ik zeg niets anders dan 100x dankjewel en dat ik er zo blij mee ben. Ik geef Christy een dikke knuffel, wat een dankbaarheid! Ik loop met de jurk en de tekeningen in mijn hand en een hele grote lach op mijn gezicht richting het hokje waar mijn spullen liggen. Na 10 minuten wachten worden we met de hele groep naar buiten gestuurd, we moeten gaan zitten op de stoelen onder een boom. Dan besef ik op dat moment weer dat er ontzettend veel kinderen er op deze school zitten, ze staan allen om ons heen en ze lachen en genieten. De kinderen doen eerst een aantal spellen: zaklopen en met een lepel en een klein appeltje heen en weer lopen. Ik besluit om ook met een lepel te gaan lopen en word dan ook fors aangemoedigd door de HE-LE school. Tijdens de spelletjes zwem ik een klein beetje in mijn eigen zweet maar ik geniet van de kinderen, dan maakt het allemaal even niet meer uit. Na de spelletjes gaan er een aantal kinderen achter de djembés zitten. Er komen jongens aanlopen, gekleed in slechts een lapje stof aan de onderkant en meiden met een lapje stof aan de bovenkant en een rok aan de onderkant (traditionele kleding). De kinderen beginnen met spelen op de djembés en de kinderen in de traditionele kleding beginnen te dansen, een ‘oorlogsdans’ als ik het goed begrepen heb. Een half uur/3 kwartier lang werken deze kinderen zich letterlijk in het zweet, ze blijven maar dansen! Een intrigerend optreden, ik verbaas me iedere keer weer over het ritmegevoel, de soepelheid in de bewegingen maar ook over de dans zelf (af en toe past het niet helemaal bij de leeftijd als je begrijpt wat ik bedoel). We worden met de hele groep naar het midden gehaald om vervolgens deze zelfde Afrikaanse dans ook ‘even’ te doen. Lachen, gieren en brullen, volgens mij bezorgen we ze wel een lolletje :). Na de spelletjes en het dansen is de feest ochtend/middag afgelopen. We lunchen voor de laatste keer met z’n allen en bellen de taxi dat hij iets eerder kan komen omdat we toch al afscheid hebben genomen. Om kwart voor 2 is de taxi bij de school, kijk ik een laatste keer om en dan hoop ik dat wij toch een klein beetje verschil hebben kunnen maken en een (onvergetelijke) indruk, ook bij de kinderen, hebben achtergelaten. Wanneer we aankomen bij het hotel besluit ik om even af te koelen, op te frissen en te genieten van het weer. Om 18.00 komt er een mevrouw langs met de armbandjes, zij was via via even geregeld. De armbandjes zijn helaas niet zo heel bijzonder maar voor 2 cedis (40 cent) koop ik er toch een. Het kopen van souvenirtjes gaat mij nog niet zo goed af, misschien zaterdag in Accra! Na het eten hebben Marije en Wim Pieter een pubquiz georganiseerd. Iedereen krijgt een kaart in zijn handen, de groepen zijn ingedeeld naar aanleiding van de symbolen op de kaart die je krijgt (harten/ruiten/klaveren/schoppen). In de eerste ronde worden er algemene vragen gesteld, in de tweede ronde moet er 1 iemand tekenen en de rest moet het raden, de derde ronde is een muziekronde, de vierde ronde is een ken elkaar ronde (voorspellen hoe iemand zou reageren) en de vijfde ronde bestaat uit 3 vragen waarbij zoveel mogelijk antwoorden moeten worden opgeschreven (voorbeeld: noem de landen in Afrika). Ik hoor bij het groepje van de harten, we eindigen de avond met 11 punten, een gedeelde eerste plaats met de groep ruiten. Morgen horen we wie de winnaar is van deze pubquiz omdat de laatste ronde tijd vergt om te tellen! Na de pubquiz ga ik naar boven, ik FaceTime het thuisfront even, schrijf mijn verhaal en ga lekker slapen! Welterusten en tot morgen! XXX

Reacties (1)

  • Mam
    2 jaar geleden
    Wat gaat het nu hard, alweer bijna huiswaarts!

    Reactie rapporteren

Reactie plaatsen